Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Καλαμάς, ο Νείλος της Θεσπρωτίας.



Καλαμάς, ο Νείλος της Θεσπρωτίας





Ο Θύαμις ή Θύαμης ή Καλαμάς είναι ο μεγαλύτερος (σε μήκος) ποταμός της Ηπείρου και ο έβδομος μεγαλύτερος της Ελλάδας. Θύαμις είναι το αρχαίο όνομά του, ενώ Καλαμάς αποκαλούνταν στο παρελθόν ο μεγαλύτερος παραπόταμός του, αλλά με το πέρασμα του χρόνου οι δύο ονομασίες ταυτίστηκαν.



Όνειρα η ζωή και συ κυλάς
σαν τον αρχαίο ρου του Καλαμά, θυαμίζοντας
πότε προς τον Αχέροντα και πότε στους Σελλούς,
την προσμονή μου βασανίζοντας με δίνες.




ΘΥΑΜΙΣ Ή ΚΑΛΑΜΑΣ
Ο Θύαμις, γνωστότερος ως Καλαμάς, πηγάζει από την λεκάνη του Παρακάλαμου Ιωαννίνων στην οποία δέχεται και τα νερά του ποταμού Γόρμου. Το μήκος του είναι 60 χιλιόμετρα και το μέγιστο υπερθαλάσσιο ύψος του είναι 1300 μέτρα. Παραπόταμοί του είναι ο Σμόλιτσας, η Τύρια, ο Ζαλογγίτικος, ο Κουσοβίτικος και ο Καλπακιώτικος. Ορμητικός στην αρχή, ήρεμος πριν βγει στη θάλασσα κατευθύνεται νότια-νοτιοδυτικά και εκβάλλει στο Ιόνιο Πέλαγος, 2 χιλιόμετρα νότια της Σαγιάδας.

Οι νοτιοανατολικές προεκτάσεις του όρους Τσαμαντά, οι βοριοδυτικές απολήξεις των βουνών της Παραμυθιάς και του Σουλίου καθώς και τα όρη των Φιλιατών ορθώνουν ένα ορεινό μέτωπο, παράλληλο με τις ακτές της Θεσπρωτίας. Το μέτωπο αυτό διακόπτεται από το φαράγγι του Καλαμά, επιτρέποντας έτσι στα νερά του να βρουν διέξοδο στη θάλασσα.

Από τις πηγές ως τις εκβολές τα νερά του έδιναν και δίνουν ζωή σε πόλεις και χωριά δίπλα στο πέρασμά του. Γκρεμισμένα μονότοξα και πολύτοξα γεφύρια, ίχνη πόλεων και ακροπόλεων μαρτυρούν ένα σφιχτό οικιστικό πλέγμα μέσα στους αιώνες: Γιτάνη, Φανωτή, Ράι, Οσδίνα.
Το ποτάμι ήταν πλωτό τουλάχιστον μέχρι την αρχαία Γιτάνη που βρίσκεται κοντά στο Ράγιο στο σημείο που δέχεται τα νερά του Καλπακιώτικου.

Στους μέσους χρόνους, το αρχαίο όνομα είχε ξεχαστεί και τη θέση του πήρε ο Καλαμάς, από τα καλάμια που φύτρωναν στις βαλτώδεις εκβολές του.
Στο Δέλτα του ποταμού, ανάμεσα από Σαγιάδα, Ράγιο και Ηγουμενίτσα βρίσκεται ένας από τους σημαντικότερους υγροβιότοπους της Ελλάδας. Υγροβιότοπος που προστατεύεται ήδη από τη συνθήκη Ramsar.



ΧΛΩΡΙΔΑ ΠΟΤΑΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΛΤΑ
Αιώνες τώρα ο ποταμός σμιλεύει τα Θεσπρωτικά βουνά για να ανοίξει τη δίοδό του προς το πέλαγος. Στα στενά, το τοπίο είναι επιβλητικό, με το φαράγγι του κατάφυτο από αιωνόβια πλατάνια, δάση βελανιδιάς, σπάνια είδη φυτών και λουλουδιών.
Οι γεωγραφικές συνθήκες που επικρατούν στο φαράγγι ευνοούν την ανάπτυξη πολλών ειδών δενδρώδους βλάστησης, όπως η πλατύφυλλος δρυς, η βελανιδιά, το πουρνάρι και η κουμαριά, η κερασιά, η αγριελιά, η καρυδιά, ο κέδρος, το πεύκο, το κυπαρίσσι, το πυξάρι, η γκορτσιά, η δάφνη, ο πλάτανος, η ιτιά, η κλήθρα, ο γαύρος, η όστρια, η ροδιά, η κορομηλιά, η αγριομηλιά, η κουτσουπιά, το ρείκι και άλλα.
Αξίζει να θυμάται κανείς ότι το φυτό cladium, που συναντάται στις όχθες του ποταμού, είναι ένα είδος σπάνιο παγκοσμίως. Η κλήθρα είναι δέντρο φυλλοβόλο γνωστό από τον Όμηρο με το όνομα κλήθρη.
Στο Δέλτα του ποταμού απλώνεται εύφορη γη σχηματισμένη από αιώνων προσχώσεις. Η περιοχή των εκβολών κατά την αρχαιότητα ήταν ένας τεράστιος βαλτότοπος που κάλυπτε όλη την περιοχή από την Ηγουμενίτσα έως τη Σαγιάδα. Ο Καλαμάς πρέπει να είχε 4 βασικές κοίτες. Εκεί έβοσκαν αναρίθμητα γουρούνια και άγρια άλογα.
Τη δεκαετία του 60 γίνονται εκτεταμένα αποστραγγιστικά έργα και αλλαγή της κοίτης του Καλαμά βορειότερα για να πάψουν οι συχνές πλημμύρες. Η περιοχή έπαψε να βαλτώνει και το μεγάλο φράγμα του ποταμού κοντά στη Γιτάνη αρδεύει από την δεκαετία του 60, 25.000 στρέμματα, μεταβάλλοντας τον άλλοτε φτωχό και ξερικό κάμπο σε παράδεισο καλλιεργειών κυρίως εσπεριδοειδή, τριφύλλι και καλαμπόκι.
Σήμερα η αλληλεπίδραση του ποταμού με τη θάλασσα δημιουργεί μια μεγάλη ποικιλία από βιότοπους: γλυκόβαλτους, αλμυρόβαλτους,( εξ ου και οι αλυκές που έδιναν, πριν πολλά χρόνια, πολλούς τόνους αλάτι κάθε χρόνο), καλαμιώνες και λασποτόπια. Οι κοίτες του ποταμού είναι γεμάτες πλατάνια που παραχωρούν τη θέση τους στα αρμυρίκια, στις δενδρώδεις γαλατσίδες και στα αγριοκάλαμα. Όλη η περιοχή προστατεύεται από το πρόγραμμα NATURA 2000.
Αξίζει να θυμάται κανείς ότι το ύψος του αγριοκάλαμου μπορεί να ξεπεράσει τα 4 μέτρα και χρησιμοποιείται από παλιά για κατασκευές (καλαμωτές, στέγες, κ.λ.π.), για καύσιμη ύλη αλλά και ως διακοσμητικό υλικό.

ΠΑΝΙΔΑ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΕΛΤΑ
Στο φαράγγι του Καλαμά απαντώνται πολλά είδη της πανίδας του ποταμού. Ψάρια, όπως η πέστροφα, το οξύρυγχο, το τυλινάρι, η ντάσκα, το στροσίδι, καραβίδες, πουλιά, όπως το όρνιο, ο ασπροπάρης, ο χρυσαετός, το κιρκινέζι, και ζώα, όπως το κουνάβι, η χελώνα, ο λύκος, η αλεπού, ο ασβός, η νυφίτσα, ο σκίουρος, το αγριογούρουνο, ο λαγός και άλλα. Εχουν ληφθεί κάποια μέτρα όπως «αποκατάσταση-προστασία εξαφανισθέντων ή απειλουμένων ειδών ψαριών», που σχετίζονται με τη σταδιακή ενίσχυση του πληθυσμού της άγριας πέστροφας και την επανένταξη του οξύρυγχου το οποίο είναι προστατευόμενο υπό εξαφάνιση είδος.
Στο Δέλτα του Καλαμά, η ύπαρξη των βιοτόπων υποστηρίζουν την επιβίωση χιλιάδων πουλιών. Έχουν καταγραφεί 170 είδη και περισσότερα από το 1/3 προστατεύονται με βάση την Κοινοτική Νομοθεσία. Η εξαιρετικά σπάνια λεπτομύτα, ο σφηκιάρης, ο πετρίτης, ο φιδαετός, ο στικταετός, ο χρυσαετός, ο σπιζαετός, ο βασιλαετός, ο κραυγαετός, το όρνιο είναι μερικά από τα είδη που συναντιούνται εκεί.
Υπάρχουν επίσης βαλτόπαπιες, οι οποίες είναι παγκοσμίως απειλούμενο είδος και ανήκει στις βουτόπαπιες, γιατί συνηθίζουν να βουτούν για να βρουν την τροφή τους.
Στις μεγάλες εκτάσεις που δημιούργησε ο ποταμός βόσκουν βόδια, ενώ τα κοπάδια με τα άγρια άλογα που περιφέρονται, είναι η ευχάριστη έκπληξη που επιφυλάσσει το Δέλτα στον επισκέπτη.

ΠΩΣ ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΚΑΙ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ
Οι όχθες του Καλαμά, σε όλο το μήκος του ποταμού, από την αρχαιότητα συγκέντρωναν τον κύριο όγκο του πληθυσμού της περιοχής. Αρχαίες πολιτείες, παλιές εκκλησίες και γεφύρια, όπως προαναφέρθηκε, όλα αποκαλύπτουν το αξιόλογο παρελθόν των κατοίκων σ’αυτόν τον τόπο και μεταβάλλουν αυτό το φυσικό πέρασμα σε χώρο συνάντησης ανθρώπων και πολιτισμών.
Το τοπίο του Καλαμά αποτυπώνει παλιά και νέα προβλήματα που δημιούργησε στους κατοίκους που τον αγκάλιαζαν, όπως πλημμύρες με καταστροφικές συνέπειες αλλά και προσφορά ζωής και έμπνευσης.
Παραμένει όριο και παράλληλα ραχοκοκαλιά του πολυφωνικού τραγουδιού και χαρακτηρίζει όλη την περιοχή εξ ου και το δημοτικό τραγούδι: «Πέρα από τον Καλαμά στης Μουργκάνας τα χωριά». Ενέπνευσε και εμπνέει πολλούς να αφιερώσουν στίχους στον ίδιο τον ποταμό και πολλά δημοτικά τραγούδια γράφτηκαν για να τον υμνήσουν.
Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποιους στίχους από ποιήματα και τραγούδια:

1) Όνειρα η ζωή και συ κυλάς
σαν τον αρχαίο ρου του Καλαμά, θυαμίζοντας
πότε προς τον Αχέροντα και πότε στους Σελλούς,
την προσμονή μου βασανίζοντας με δίνες.

2) Εκεί όπου βγαίνει ο Καλαμάς στο πέλαο
εκεί όπου πηγαίνει ο ήλιος στη μάνα του
κατά πως λένε........

3) Με μάτι τυρκουάζ μου φέγγει ο Καλαμάς
Κι ως να με πάει στη θάλασσα τον σφάζω στο λαιμό
Μεριές μεριές λουλάκι πιο κάτω θαλασσί
Το σώμα του ένα φίδι που αλλάζει το πετσί.

Σήμερα ο Καλαμάς, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, δίνει ζωή σε μια μεγάλη έκταση, αρδεύοντας πόλεις και χωριά, ποτίζοντας καλλιέργειες δημιουργώντας βιότοπους-πολύτιμα καταφύγια για τα άγρια ζώα και τα φυτά.

ΠΟΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ
ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΛΑΜΑ;
Κατ’αρχήν, ένα μεγάλο πρόβλημα για τον Καλαμά είναι τα λύματα του Λεκανοπεδίου Ιωαννίνων. Κάποιοι το 1992-93, με τη χορήγηση της άδειας λειτουργίας την Μονάδας Βιολογικού Καθαρισμού Ιωαννίνων, ισχυρίστηκαν οτι διασφαλίζονται τα νερά του ποταμού και ότι δεν θα πέσει σταγόνα λυμάτων στον Καλαμά.

Κάποιοι άλλοι, από το 1994 μέχρι σήμερα ισχυρίζονται οτι το ποτάμι διασφαλίζεται με την λειτουργία του τριτοβάθμιου βιολογικού καθαρισμού. Aναγγέλονται μελέτες, δράσεις, έργα, μετρήσεις, έλεγχοι, το ποτάμι εντάσσεται σε διάφορα προγράμματα. Αυτό που μένει όμως είναι ότι από το '92 ο Καλαμάς είναι επίσημα ο αποδέκτης των λυμάτων των Ιωαννίνων και η κατάσταση έχει υποβαθμιστεί εξαιρετικά. Αυτό το βιώνουν καθημερινά οι αγρότες που ποτίζουν από το ποτάμι, όσοι ψαρεύουν ή επιχειρούν να περπατήσουν στα νερά του. Τα φύκια -εκτροφισμός- και οι αφροί είναι ορατά απ’όλους. Η κάλυψη των λιθαριών απ’αυτά (πρασινάδες) κάνουν επικίνδυνο το βάδισμα στο ποτάμι. Η διαύγεια των νερών αποτελεί παλιά ανάμνηση. Τα ψάρια εξαφανίστηκαν, η πέστροφα -δείκτης αντοχής του οικοσυστήματος- έγινε πολύ σπάνια ενώ τα «γλανιά» είναι «φουσκωμένα» από τα φύκια που καταναλώνουν.

Από το 1993 υπάρχει εναλλακτική μελέτη της Νομαρχίας Θεσπρωτίας με τριτοβάθμιο καθαρισμό, ταμιευτήρες και άρδευση ειδικών καλλιεργειών στο Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων, λύση οικολογική που δεν εφαρμόζεται για λόγους οικονομικού και πολιτικού κόστους. Αυτή η μελέτη προέκυψε ύστερα από τον μεγάλο αγώνα των Θεσπρωτών. Η κινητοποίηση ξεκίνησε το 1988, κράτησε σε αποκλεισμό το Νομό για 43 ημέρες, συνεχίστηκε μέχρι το '93 με αποκλεισμούς λιμανιών, απεργίες, διαδηλώσεις, αλλεπάλληλες δίκες σε Ηγουμενίτσα, Ιωάννινα, Κέρκυρα και απετέλεσε μια από τις μεγαλύτερες κοινωνικές, περιβαλλοντικές και πολιτικές κινητοποιήσεις για τα ελληνικά και διεθνή δεδομένα.
Ένα είναι βέβαιο, ότι και ο τριτοβάθμιος καθαρισμός δεν λύνει το πρόβλημα. Πρόσφατα όλη η Μ.Β.Κ.Ι. είχε βγει εκτός λειτουργίας για μέρες λόγω καταστροφής του βιολογικού πληθυσμού και τα λύματα ανεπεξέργαστα έπεφταν στον Καλαμά. Το γεγονός διέρρευσε και στον Γιαννιώτικο τύπο. Αραγε πόσες άλλες φορές συνέβη αυτό και δεν έγινε γνωστό;
Οι πιέσεις στη λεκάνη του Καλαμά σχετίζονται και με τη γεωργική και κτηνοτροφική δραστηριότητα.
Η αντιμετώπιση των ανωτέρω πιέσεων σε ένα πλαίσιο ολοκληρωμένης διαχείρισης δυσχεραίνεται από:
- την έλλειψη διαχειριστικού σχεδίου σε επίπεδο λεκάνης απορροής
- την έλλειψη συντονισμού αρμόδιων φορέων και υπηρεσιών για τη διαχείριση της περιοχής
- την ανεπαρκή παρακολούθηση φυσικοχημικών και βιολογικών παραμέτρων που σχετίζονται με την ποιότητα των υδάτων του ποταμού.

Ο ποταμός : 
1) υφίσταται εποχιακή επιβάρυνση από φυτοφάρμακα.
2) έχει υποστεί χρόνια επιβάρυνση από μέταλλα, ειδικά από Ni, όπως διαπιστώνεται από τις αναλύσεις των ιζημάτων.
3) εμφανίζει παρ’όλα αυτά, τιμές BOD5DO, θρεπτικών αλάτων και βιολογικούς δείκτες (βένθους) που υποδεικνύουν ένα μάλλον υγιές ποτάμιο οικοσύστημα, εκτός της περιοχής των εκβολών.
4) εμφανίζει εξαιρετικά αισθητικά χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τα δεδομένα της Αμερικάνικης Εnvironmental Protection Agency o Θύαμις είναι δυνατόν να ενταχθεί μεταξύ των ποταμών καλής ποιότητας (class 1B-good quality) και αρκετά καλής (class 2-fair) στη γενική κατάταξη που αφορά χημικά και βιολογικά χαρακτηριστικά.
Επίσης το ΤΕΙ Ηπείρου έκανε δειγματοληψίες μετρώντας χλωροφύλλη και βένθος. Το συμπέρασμα ήταν: ο ποταμός όσον αφορά τους βιοτικούς δείκτες, πληρεί ικανοποιητικά τα κριτήρια ποιότητας στο μεγαλύτερο μήκος του και κατά τη μεγαλύτερη περίοδο του έτους. Εξαίρεση αποτελεί η πεδινή περιοχή κοντά στις εκβολές όπου η ποιότητα έχει υποβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό, εμφανίζοντας αφ’ενός τάσεις ευτροφισμού αφ’ετέρου μείωση έως και εξαφάνιση των οργανισμών-δεικτών.
Οι υδρολογικές συνθήκες του ποταμού (παροχή, ταχύτητα ροής) φαίνεται ότι παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της ποιότητας. Επίσης οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες και οι τεχνικές επεμβάσεις (φράγματα, απολήψεις υλικού από τις παρόχθιες ζώνες, μεταφορά υλικών στην παρόχθια ζώνη) μεταβάλλουν τους διάφορους τύπους οικοτόπων του ποταμού, επηρεάζοντας έτσι την παρουσία και διαβίωση των υδρόβιων οργανισμών.
Ακόμη και με τις παρούσες εισροές στον ποταμό (γεωργοκτηνοτροφικά απόβλητα, ημιαστικά λύματα, απορρίψεις κ.α.), ο Καλαμάς διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την ανανεωτική του ικανότητα αποφεύγοντας την παρουσία ευτροφικών συνθηκών στο μαγαλύτερο τμήμα του. Σε μη ευνοϊκές όμως υδρολογικές συνθήκες (χαμηλή ταχύτητα ροής, υψηλές θερμοκρασίες) οι τάσεις ευτροφισμού εντείνονται δημιουργώντας ποιοτική υποβάθμιση και ελάττωση της αισθητικής αξίας του οικοσυστήματος.

ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΑΣΩΘΕΙ Ο ΠΟΤΑΜΟΣ, ΤΟ ΔΕΛΤΑ ΚΑΙ Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ;
ΤΙ ΜΕΤΡΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΘΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ;
Πολλά προγράμματα προστασίας καταρτίζονται, διαρκείς μελέτες εκπονούνται για τον τρόπο έλεγχου του ποταμού και διάσωσης της χλωρίδας και της πανίδας του.
Ένα επιχειρησιακό περιβαλλοντικό πρόγραμμα, διατήρηση και ανάπτυξη υγροτόπων, του υπουργείου περιβάλλοντος-χωροταξίας και δημοσίων έργων που συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σαν στόχο να διατηρηθεί και να αναδειχθεί η μοναδική φύση της Θεσπρωτίας. Στις περιοχές που εντάσσονται σ’αυτό το πρόγραμμα είναι και το Δέλτα του Καλαμά που από μόνο του έχει χαρακτηριστεί περιοχή ειδικής προστασίας. Η φυσική κληρονομιά στις περιοχές αυτές είναι σημαντική για την Ελλάδα αλλά και διεθνώς.
Ο πρώτος στόχος του προγράμματος είναι να προστατευθούν τα στενά και το Δέλτα. Αυτό θα γίνει με την εκπόνηση και την εφαρμογή σχεδίων για τη διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος καθώς και για την οριοθέτηση επιμέρους προστατευόμενων ζωνών. Θα πρέπει να γίνονται ημερίδες ή ανοιχτές συζητήσεις στις αγροτικές περιοχές για καλλιέργειες φιλικές προς το περιβάλλον, ορθολογική χρήση λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων και χρήσης νερού άρδευσης.

Η εκπόνηση ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, η προστασία της περιοχής γίνεται νόμος του κράτους και θα καταδειχτούν οι αναγκαίες τεχνικές παρεμβάσεις για την προστασία και την αναβάθμιση των βιοτόπων καθώς και για την ανάδειξη της περιοχής.
Ο δεύτερος στόχος είναι να υποστηριχτεί η ανάπτυξη δραστηριοτήτων ήπιου τουρισμού ώστε να μην επηρεάσει την φυσική και πολιτιστική κληρονομιά. Αυτό θα επιτευχθεί με ενημέρωση όχι μόνο των επισκεπτών αλλά και των κατοίκων της περιοχής.
Σχεδιάζονται και υλοποιούνται Περίπτερα Ενημέρωσης, Δίκτυο Μονοπατιών, παρατηρητήρια Ορνιθοπανίδας, ενημερωτικές εκδόσεις, βιντεοταινίες, εκδηλώσεις, προγράμματα επίσκεψης στην περιοχή και άλλα. Όλα αυτά ακούγονται καθησυχαστικά όμως πολύ λίγα έχουν γίνει και δεν είναι γνωστό πότε θα ολοκληρωθούν και αν θα πραγματοποιηθούν.

Πάντως ένα είναι σίγουρο, η παραπέρα υποβάθμιση του Καλαμά, του Νείλου της Θεσπρωτίας, όπως ειπώθηκε, και μαζί της ποιότητας ζωής των κατοίκων θα έχει καταστροφικές συνέπειες και θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου.


www.892fm.blogspot.com




Διαβάστε περισσότερα ... »

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

MIMHΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ Η ΝΕΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ


Τι είναι και τι θέλει η Νέα Κεντροαριστερά
Posted: 21 May 2012 03:33 AM PDT
Κάλεσμα για διάλογο και επικοινωνία



Νέα Κεντροαριστερά
  • νέα απάντηση από τη θέση μιας ανανεωμένης αριστερής σοσιαλδημοκρατίας στην ακολουθία των κρίσεων του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού καθώς μετατοπίζονται οι τεκτονικές του πλάκες
  • νέα συνάντηση με τις δυνάμεις της ευρωπαϊκής κεντροαριστεράς, σοσιαλιστικής και πράσινης αριστεράς για ένα νέο ιστορικό συμβιβασμό του πλεονασματικού Βορρά με τον ελλειμματικό Νότο που θεραπεύει τις γενετικές ατέλειες της Ευρωζώνης και εξασφαλίζει με ευρωομόλογο ένα Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Ανάπτυξης - Απασχόλησης
  • νέο αναπτυξιακό πρότυπο στην Ελλάδα καθώς οι σεισμικές δονήσεις της διεθνούς κρίσης τράνταξαν συθέμελα το παλιό μοντέλο με τη στενή, σαθρή παραγωγική βάση και τη μη βιώσιμη υπερκείμενη γιγάντια αντεστραμμένη πυραμίδα με τα δανεικά.
H Nέα Κεντροαριστερά έχει πλήρη επίγνωση ότι στο εσωτερικό της “φούσκας” που θεωρήθηκε σύγκλιση με την Ευρωζώνη κτίστηκαν όνειρα και σχέδια ζωής και συνανθρώπων μας μη προνομιούχων με τους οποίους είναι απόλυτα αλληλέγγυα. Η καθιερωμένη κοινωνική και πολιτική διάταξη της χώρας σ’ όλο το φάσμα της φέρει αντικειμενικά, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, τα γενετικά σημάδια της αντεστραμμένης πυραμίδας με τα δανεικά και τείνει ψευδαισθησιακά να επιδιώκει την αναπαραγωγή της ή να νοσταλγεί τις παλιές “καλές” ημέρες του φθηνού και εύκολου χρήματος. Ανθρώπινο, ανθρώπινο ζήτημα και πρέπει με κοινωνική ευαισθησία να γίνει η διαχείρισή του με φυγή προς τα μπρος με το νέο αναπτυξιακό πρότυπο
  • νέα αντιστοίχηση με τις δραματικές κοινωνικές ανακατατάξεις εν μέσω κρίσης -την κλιμάκωση της ανεργίας σ’ όλες τις ηλικίες ειδικά στους νέους, την κρίση και υποβάθμιση των μεσαίων στρωμάτων, τη δοκιμασία και τα λουκέτα επιχειρήσεων-, νέα κοινωνική συμμαχία του κόσμου της εργασίας, της επιστήμης, της οικολογίας, του πολιτισμού με τις αναδυόμενες παραγωγικές καινοτομικές δυνάμεις του “επιχειρείν”, με την Ελλάδα του μόχθου και της αριστείας, τον πατριωτισμό του Made in Greece
  • νέο κοινωνικό συμβόλαιο που εξασφαλίζει την ισχυρή προστασία των αδυνάτων δίχως να αποθαρρύνει με αντικίνητρα τους δημιουργικούς και παραγωγικούς Έλληνες, νέα σύνδεση της ανάπτυξης με τη δίκαιη κατανομή του εισοδήματος, νέο φορολογικό νόμο που ευνοεί την εργασία, τις παραγωγικές επενδύσεις, την αποταμίευση, νέο δίκαιο ισοζύγιο μεταξύ των γενεών σε ρήξη με τις λογικές της χαμένης γενιάς σε χαμένη χώρα
  • νέος στρατηγικός κεντρικός τόπος ριζικής ανασύνταξης - ανανέωσης, κάθαρσης, αυτοκάθαρσης του πολιτικού συστήματος και θεμελιώδους συνταγματικής μεταβολής
  • νέος πολιτικός χάρτης με μια ισχυρή αναγεννημένη προοδευτική παράταξη


Η Νέα Κεντροαριστερά
  • ανανεώνει τις καλύτερες παραδόσεις της προοδευτικής παράταξης, τη “βαθιά μνήμη” των δημοκρατικών αγώνων του λαού, την πολιτική κληρονομιά της συγχώνευσης του πολιτικού φιλελευθερισμού του Ελευθερίου Βενιζέλου με το αντιστασιακό ήθος των Ελλήνων και τις αρχές του ευρωπαϊκού δημοκρατικού σοσιαλισμού
  • αποτελεί τον στρατηγικής σημασίας τόπο συνάντησης των νέων αναδυόμενων πολιτικών κινημάτων κοινωνικού ριζοσπαστισμού και μεταρρυθμισμού εν μέσω κρίσης με έναν ριζικά μετασχηματισμένο χώρο του ΠΑΣΟΚ, με τις δυνάμεις της μετακομμουνιστικής μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της οικολογίας, των διάχυτων στην κοινωνία κεντροαριστερών ρευμάτων και των προσωπικοτήτων που διακρίνονται στο τοπικό και εθνικό επίπεδο στην πνευματική, πολιτιστική, κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή. Συνάντηση - σταδιακή συγχώνευση σ’ ένα νέο πλειοψηφικό μετασυμμαχικό πολιτικό αστερισμό της Νέας Κεντροαριστεράς με προοπτική το νέο πολιτικό υποκείμενο της εποχής μας. Σ’ αυτή την εξέλιξη και προοπτική εγγράφεται η επιτακτικά αναγκαία ριζική ανανέωση και ισχυρή εκλογική ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ. Η ομόψυχη δεσμευτική ισότιμη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στις διαδικασίες ανασύνθεσης της Νέας Κεντροαριστεράς είναι προϋπόθεση για να αποκτήσει αυτή βαθιές ιστορικές, κοινωνικές ρίζες αλλά ταυτόχρονα αναγκαία συνθήκη για να λειτουργήσει υπέρ της ενίσχυσης του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 17ης Ιουνίου η ευαγγελλική ρήση:

ο υψωθείς ταπεινωθήσεται και ο ταπεινωθείς υψωθήσεται
  • εγγυάται την πολιτική σταθερότητα και τις βιώσιμες συμμαχικές προοδευτικές κυβερνήσεις με άξονα τη μαχόμενη και υπεύθυνη κεντροαριστερά. Οι μετεκλογικές εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι δίχως μια ισχυρή αναγεννημένη κεντροαριστερά που κατέχει μια στρατηγική θέση στη διάταξη των πολιτικών δυνάμεων επικρατούν πολιτική αστάθεια, αβεβαιότητα και ακυβερνησία
  • αποκρούει τις ολέθριες ψευδαισθήσεις για επιστροφή στην εποχή της “φούσκας”, τον αμφίσημο λαϊκίστικο πολιτικό λόγο που λέει στον καθένα ό,τι θέλει ν’ ακούσει, την πολιτική της αμεριμνησίας που αποφεύγει την αξιολόγηση και διαχείριση των κινδύνων. Σαρώνει τα εκφυλιστικά φαινόμενα του “κυβερνητισμού”, της νομενκλατούρας, της ανοχής στα πελατειακά δίκτυα, στην κακοδιαχείριση και τη διαφθορά, της αλαζονείας, του ελιτισμού, του από καθέδρας “μεταρρυθμισμού” με υψωμένο δάχτυλο που δίνει μαθήματα χωρίς ποτέ να μαθαίνει, της αποξένωσης από τη νέα γενιά, τον κόσμο του μόχθου και τους απόμαχους της δουλειάς
Η Νέα Κεντροαριστερά με την Ελλάδα σε ζώνη υψηλού κινδύνου
  • αρνείται την εκ των υστέρων “ασφαλή” οικοδόμησή της επί των ερειπίων μιας βαλκανικής “Μικρής Ελλάδος” αποσυνάγωγο της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συμπαρασύρει στον όλεθρο και την Κύπρο
  • υιοθετεί μια ριζοσπαστική και εποικοδομητική διαπραγματευτική στάση έναντι των εταίρων της Ευρωζώνης η οποία διεκδικεί το μέγιστο εφικτό δίχως να θέσει σε αμφιβολία τα ελάχιστα:
-τη συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας
-τη διαρκή κάλυψη του ελληνικού τραπεζικού συστήματος από το ευρωσύστημα πληρωμών ώστε να εξασφαλίζονται σε κάθε περίπτωση στο 100% οι καταθέσεις και να αποτρέπεται κάθε ανεξέλεγκτος αυτοτροφοδοτούμενος πανικός
-την εξασφάλιση των αναπτυξιακών πακέτων, του δεδομένου (ΕΣΠΑ) και του διεκδικούμενου νέου (“Μάρσαλ”)
  • επιδιώκει τις “παραγωγικές” κρίσεις στις σχέσεις με τους εταίρους για θετικές μετατοπίσεις στους κυλιόμενους ευρωπαϊκούς συμβιβασμούς, στον ευρωπαϊκό “πόλεμο θέσεων” όταν οι περιστάσεις και οι συμμαχίες μας ευνοούν αλλά αρνείται να παίξει σε μια παρτίδα τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη χωρίς δυνατό χαρτί, όταν οι πιθανότητες δεν θα είναι με το μέρος μας. Καταδικάζει κάθε τυχοδιωκτική τυφλή ρήξη που, ακούσια ή εκούσια, οδηγεί σε άτακτο πτωχευτικό επεισόδιο και βάζει σε ενέργεια την αλυσιδωτή αντίδραση της εξόδου της χώρας από το ευρώ
  • επιδιώκει, μετά την κατοχύρωση του “κουρέματος” κατά 106 δις του χρέους προς ιδιώτες και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, την αναθεώρηση των υφεσιακών στοιχείων των δανειακών συμβάσεων, την παροχή ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, την επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής και την αλλαγή της σύνθεσής της, τη μερική διαγραφή και αναδιάρθρωση και του “επίσημου” χρέους προς τους εταίρους, την καθιέρωση ορίων στην καταβολή των τόκων ως ποσοστό επί του ΑΕΠ με παράλληλη αναχρηματοδότηση του υπολοίπου τους από το ESM (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας)
  • προχωρεί πολύ πέρα από τη συζήτηση για επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων καθώς θέτει στην ημερήσια διάταξη τα θεμελιώδη ζητήματα:
-την επαναχάραξη του καταστατικού χάρτη της Ευρωζώνης
-την επανατοποθέτηση του ελληνικού ζητήματος και του ζητήματος του Νότου
-τη διεύρυνση της παραγωγικής, ανταγωνιστικής βάσης της Ελλάδας, την αύξηση της παραγωγής κοινωνικού πλούτου με ένα Εθνικό Σχέδιο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Ανάπτυξης, Απασχόλησης και Κοινωνικής Συνοχής, που αποτελεί προϋπόθεση για τις θέσεις εργασίας της νέας γενιάς, τη στήριξη των συντάξεων και την ενίσχυση της αμοιβής και του κύρους των μισθωτών εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τον παραγωγικό και κοινωνικά αναγκαίο επαναπροσανατολισμό των ελεύθερων επαγγελματιών και των αγροτών.
Η Νέα Κεντροαριστερά, σε τελευταία ανάλυση, οικοδομεί το νέο ιστορικό κοινωνικό και πολιτικό συνασπισμό που θα πραγματώσει μιας ιστορικής κλίμακας αναδιάρθρωση του ελληνικού καπιταλισμού στο πλαίσιο της Ευρωζώνης με τη σταδιακή μετατόπιση επαγγελμάτων, μισθωτής εργασίας, επιχειρήσεων και κεφαλαίων από φθίνοντες τομείς σε ανερχόμενους δυναμικούς, εξωστρεφείς που μεγεθύνουν τον παραγόμενο κοινωνικό πλούτο και διασφαλίζουν τη δίκαιη κατανομή του. Οικοδομεί τη νέα κοινωνική συμμαχία της Ελλάδας των παραγωγών, των δημιουργών, των καινοτόμων με τη σφραγίδα μιας νέας γενιάς που σπάζει το γκρίζο στάτους-κβο σ’ όλους τους τομείς της οικονομικής, κοινωνικής, πνευματικής, πολιτιστικής και πολιτικής ζωής.
——
Αναμένουμε τους προβληματισμούς σας και τις πρωτοβουλίες σε δίκτυα εθελοντικής επικοινωνίας και αυτοοργάνωσης.
Μίμης Ανδρουλάκης

Διαβάστε περισσότερα ... »

NIKOΣ ΚΑΡΑΜΟΥΖΗΣ. Πού θα οδηγήσει μια επιστροφή στη δραχμή.

Πού θα οδηγήσει μια επιστροφή στη δραχμή.




Γράφει ο Νίκος Καραμούζης*
Αναπληρωτής Διευθύνων σύμβουλος της EFG  EUROBANK


Αγωνιούμε όλοι σήμερα για την πορεία της χώρας. Το εξωτερικό περιβάλλον επιδεινώνεται, σε συνάρτηση με την αύξηση της αβεβαιότητας στην Ελλάδα, ιδιαίτερα μετά το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα και την προκήρυξη νέων εκλογών. Το εκλογικό σώμα απέρριψε και τιμώρησε τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα εξουσίας για τα πεπραγμένα δεκαετιών, αποδίδοντάς τους την ευθύνη για τη σημερινή κρίση και τον διεθνή διασυρμό της χώρας.

Παράλληλα όμως απέρριψε το εφαρμοζόμενο πρόγραμμα δημοσιονομικής και οικονομικής προσαρμογής, το μνημόνιο, γιατί δεν πείστηκε ότι προσφέρει ελπίδα και προοπτική έγκαιρης εξόδου από την κρίση, ότι οδηγεί στην επανεκκίνηση της οικονομίας, στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στη διατηρήσιμη ανάπτυξη. Δηλαδή απέτυχε να πείσει ότι οι θυσίες των εργαζομένων θα πιάσουν τελικά τόπο, εξέλιξη που μας υποχρεώνει να επαναδιαπραγματευθούμε πτυχές του μνημονίου.
Βλέπουμε όμως ένα ελληνικό παράδοξο με το εκλογικό αποτέλεσμα. Ενώ είναι εξόφθαλμη η ευθύνη του κρατισμού και του οικονομικού παρεμβατισμού, όπως και του πολιτικού συστήματος που τα εξέθρεψε, για την παρακμή της ελληνικής παραγωγικής βάσης και τη δημοσιονομική εκτροπή, ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού είτε εξακολουθεί να βλέπει λύσεις στη διατήρηση ή και επέκταση του προβληματικού και σπάταλου δημόσιου τομέα είτε παλεύει να διατηρήσει τα ιδιοτελή προνόμια και τις προστασίες που συνδέονται με αυτό. 

Καλλιεργείται έτσι η παραπλανητική και ψευδής πεποίθηση ότι η χώρα διαθέτει και δεν αξιοποιεί εναλλακτικές στρατηγικές επιλογές. Υποστηρίζεται δηλαδή ότι θα μπορούσαμε να καταγγείλουμε ή και να αθετήσουμε τις συμβατικές και χρηματοοικονομικές υποχρεώσεις μας απαιτώντας μια νέα συμφωνία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, χωρίς μεταρρυθμίσεις, με ανέξοδες αυξήσεις μισθών και συντάξεων και διατήρηση των προνομίων των συντεχνιών, χωρίς άνοιγμα των αγορών στον ανταγωνισμό, χωρίς ριζική αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα, με κρατικοποιήσεις εταιρειών, χωρίς δραστικές περικοπές στο σπάταλο κράτος, χωρίς αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας που λεηλατείται χρόνια από συντεχνιακά αλλά και επιχειρηματικά συμφέροντα, με περαιτέρω διαγραφή του επαχθούς, όπως αποκαλείται, δημόσιου χρέους.

Θα πρέπει εδώ, αυτή τη δύσκολη ώρα, να μιλήσουμε με καθαρά λόγια για δύο βασικά ζητήματα: Πρώτον: πιθανή επιστροφή στη δραχμή δεν θα είναι ούτε επωφελής, ούτε αναίμακτη, ούτε πειθαρχημένη, ενώ εγκυμονεί σοβαρούς, μη αναστρέψιμους και μη μετρήσιμους οικονομικούς, κοινωνικούς και εθνικούς κινδύνους. Δεύτερον: η καταγγελία της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου κατ' αντιπαράθεση με τους ευρωπαίους εταίρους μας, σημαίνει ταυτόχρονα και αποχώρηση από το ευρώ και την ευρωζώνη, ενδεχομένως δε και από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση. Οποιος υποστηρίζει το αντίθετο είτε είναι αφελής είτε εξυπηρετεί άλλες σκοπιμότητες. Δεν χρειάζεται να μας διώξουν από την ευρωζώνη, εξέλιξη που απαιτεί περίπλοκες νομικές διεργασίες. Θα μας ωθήσουν να φύγουμε μόνοι μας από το ευρώ, κάτω από αφόρητη στενότητα ρευστότητας και την ανάγκη αντιμετώπισής της μέσω πληθωριστικής έκδοσης δραχμών.
Οσοι υποστηρίζουν τη λύση της δραχμής, ή λύσεις που αντικειμενικά θα καταλήξουν στη δραχμή, αγνοούν σημαντικά δεδομένα. Η συντριπτική πλειονότητα των μικρών και μεσαίων χωρών του κόσμου εφαρμόζει σήμερα πολιτικές συναλλαγματικής σταθερότητας. Αυτή η επιλογή δεν είναι τυχαία γιατί ενισχύει τις επενδύσεις, την αποταμίευση και τον μακροχρόνιο οικονομικό προγραμματισμό. Οι ονομαστικές υποτιμήσεις δεν είναι υποκατάστατο και δεν επιλύουν τα χρόνια προβλήματα ανταγωνιστικότητας, διαρθρωτικών αδυναμιών και δημοσιονομικής χαλαρότητας μιας οικονομίας, ενώ τείνουν να χαλαρώνουν την πίεση για δημοσιονομική πειθαρχία, διαρθρωτικές αλλαγές και έλεγχο του πληθωρισμού.

Σε κάθε περίπτωση, η επιστροφή στη δραχμή θα συνοδευθεί:

Πρώτον: 
από μεγάλες και ίσως αποσταθεροποιητικές υποτιμήσεις λόγω των έντονων πληθωριστικών προσδοκιών, του μικρού αποθέματος συναλλαγματικών διαθεσίμων, του μεγάλου ελλείμματος στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, της σαθρής εγχώριας παραγωγικής βάσης που αδυνατεί να υποκαταστήσει τις εισαγωγές και ν' αναπτύξει τις εξαγωγές με την απαιτούμενη ταχύτητα.

Δεύτερον:
 από εκρηκτική αύξηση του πληθωρισμού λόγω της νομισματικής χρηματοδότησης των ελλειμμάτων και των μισθών. Ενας φαύλος κύκλος αυξήσεων μισθών και τιμών θα καταστήσει αναγκαίο τον διοικητικό καθορισμό βασικών τιμών και εκτεταμένες διοικητικές παρεμβάσεις στην αγορά.

Τρίτον: 
από την πλήρη διαγραφή του εξωτερικού χρέους και του εγχώριου χρέους επιχειρήσεων σε συνάλλαγμα, γιατί δεν θα μπορεί να εξυπηρετηθεί. Η εξέλιξη αυτή θα οδηγήσει στην πλήρη διεθνή μας αφερεγγυότητα, στον αποκλεισμό μας από τις διεθνείς αγορές και σε σημαντικές δυσκολίες στη χρηματοδότηση του διεθνούς εμπορίου. Εκτός από έναν περιορισμένο αριθμό εξαγωγικών επιχειρήσεων, ευνοημένοι θα είναι μόνον όσοι έχουν ήδη μεταφέρει τον πλούτο τους στο εξωτερικό, οι δανειολήπτες στην Ελλάδα με πλούτο στο εξωτερικό και όσοι επιθυμούν να αγοράσουν περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα φθηνά.

Τέταρτον: 
από την επιβολή αυστηρών περιορισμών τόσο στην κίνηση κεφαλαίων όσο και στη χρηματοδότηση των διεθνών εμπορικών συναλλαγών. Παράλληλα αναμένεται η επιβολή ποσοτικών κατά κεφαλήν περιορισμών στην κατανάλωση βασικών αγαθών (π.χ. παράγωγα πετρελαίου, φάρμακα, αγροτικά, χημικά ή και καταναλωτικά προϊόντα).

Πέµπτον: 
από παρατεταμένη μεγάλη αβεβαιότητα και οικονομική καχεξία. Οι μεγάλες διακυμάνσεις της ισοτιμίας και του πληθωρισμού, η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, τα υψηλά ονομαστικά επιτόκια, η καταστροφή και η απαξίωση του εγχώριου πλούτου και των καταθέσεων, οι αυστηροί οικονομικοί και διοικητικοί περιορισμοί, θα οδηγήσουν σε ραγδαίο περιορισμό της εγχώριας ζήτησης (κυρίως της ιδιωτικής κατανάλωσης, που αποτελεί το 75% του ΑΕΠ) και των ιδιωτικών επενδύσεων με παράλληλη συρρίκνωση και της προσφοράς λόγω της εκτεταμένης χρεοκοπίας επιχειρήσεων και της μεγάλης ανεργίας. Αποτέλεσμα θα είναι η δραματική επιδείνωση της ύφεσης.

Εκτον: 
από αυξημένες πιθανότητες να παρασυρθεί και η Κύπρος σε μια νέα περιπέτεια, κυρίως λόγω της σημαντικής έκθεσης των κυπριακών τραπεζών στον ελληνικό κίνδυνο.

Πορεία αυτοκαταστροφής
Η επιστροφή της χώρας στη δραχμή θα είναι κατά τη γνώμη μου βίαιη, με την Ευρώπη (όπου απευθύνεται το 70% των εξαγωγών μας) πολιτικά και κοινωνικά εχθρική απέναντί μας. Αποκλεισμένοι από τις διεθνείς αγορές, χωρίς διεθνή αξιοπιστία, εθνικά αποθέματα και διεθνή ερείσματα, με την κοινωνία διχασμένη και πολωμένη, σε μια μοναχική πορεία εθνικής αυτοκαταστροφής, δεν θα είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε επιτυχώς πιθανούς γεωπολιτικούς κινδύνους στην περιοχή μας που αναμφίβολα θα οξυνθούν.

Τίθεται λοιπόν ευθέως το ερώτημα: ποιος είναι ο ασφαλέστερος δρόμος εξόδου της χώρας από την κρίση; Εκτιμώ ότι ο δρόμος για την εθνική σωτηρία της χώρας περνάει μέσα από τη διαμόρφωση ενός ευρύτερου συνασπισμού των υγιών παραγωγικών και κοινωνικών δυνάμεων, που αποδέχονται ως ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής τους: α) την οριστική παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη για σοβαρούς εθνικούς, οικονομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς λόγους, β) τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό και τις αξίες της ευρωπαϊκής κοινωνίας, με όλα τα πλεονεκτήματα αλλά και τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από την ισότιμη συμμετοχή μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια και γ) την ανάγκη υλοποίησης μεγάλων μεταρρυθμίσεων στην οικονομία, στο κράτος, στους θεσμούς και στην κοινωνική πολιτική σε περιβάλλον ανοιχτής οικονομίας της αγοράς.

Αυτή η συμπαράταξη ικανοποιεί και τη βαθύτερη ουσία του αιτήματος των εκλογών για ανακαίνιση των δομών και της πολιτικής λειτουργίας της χώρας.

Οφείλουμε να επαναδιαπραγματευθούμε το μνημόνιο σε στενή συνεργασία και όχι σε αντιπαράθεση με τους ευρωπαίους εταίρους μας, ώστε να βρεθεί ένας τίμιος, μόνιμος και δεσμευτικός για όλους συμβιβασμός. Τα πεδία των διαπραγματεύσεων με την τρόικα πρέπει να είναι, κατά τη γνώμη μου, τα παρακάτω τέσσερα:

Πρώτον: 
Επέκταση της δανειακής συμφωνίας και του χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων του μνημονίου κατά τρία χρόνια, ώστε οι δημοσιονομικές προσαρμογές να γίνουν σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου.

Δεύτερον:
 Διαμόρφωση συγκεκριμένου και στοχευμένου πακέτου μέτρων άμβλυνσης των αρνητικών συνεπειών της κρίσης, κυρίως πάνω στους ανέργους και στα ασθενέστερα στρώματα της κοινωνίας (π.χ., ρύθμιση στεγαστικών δανείων βάσει κριτηρίων με επέκταση της διάρκειας των δανείων ως 50 χρόνια και κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο ετών για ανέργους, χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους).

Τρίτον: 
Χρειαζόμαστε ένα νέο ξεκίνημα σχέσεων με τους ευρωπαίους ηγέτες, το ΔΝΤ και τα στελέχη τους στην τρόικα, με αμοιβαίο σεβασμό και μεγαλύτερη αυτοπειθαρχία εκατέρωθεν ώστε να μη δηλητηριάζεται το κλίμα συνεργασίας με συνεχείς δημόσιες παρεμβάσεις, απειλές και νουθεσίες, που τροφοδοτούν ακραίες αντιδράσεις στην Ελλάδα και εμπεδώνουν στους έλληνες πολίτες εικόνα συμβιβασμού, υποτέλειας και προσβολής της εθνικής μας αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας. Η θεραπεία δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως τιμωρία ενός περήφανου λαού.

Οι έξι κομβικοί άξονες
Τέταρτον: Αμεση διαμόρφωση σε συμφωνία με τους εταίρους μας ενός εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου εξόδου από την κρίση, κάτι που ατυχώς δεν κάναμε τα τελευταία δυόμισι χρόνια, πάνω σε έξι κομβικούς άξονες:

1.
 Εξωστρεφής μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας σε δυναμική και ανοιχτή οικονομία της αγοράς, μέσω της σημαντικής και μονιμότερης αύξησης των επενδύσεων και της οικονομικής εξωστρέφειας σε συνδυασμό με την εκ βάθρων αναδιοργάνωση του ευρύτερου δημόσιου τομέα και την αναβάθμιση των θεσμών και του ανταγωνισμού στις αγορές. Οι επενδύσεις έχουν καταρρεύσει από το 24% περίπου του ΑΕΠ το 2007 σε 13,8% του ΑΕΠ το 2011, με τις ιδιωτικές επενδύσεις να μειώνονται για 15 συνεχή τρίμηνα, ενώ οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών παραμένουν στο 20% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο ίσως ποσοστό στην Ευρώπη των «27». Η αναστροφή των παραπάνω τάσεων αποτελεί τη μεγαλύτερη αναπτυξιακή πρόκληση της χώρας. Μπορούμε και πρέπει να θέσουμε συγκεκριμένους φιλόδοξους και απόλυτα εφικτούς στόχους για την επόμενη δεκαετία, που θα κινητοποιήσουν τις υγιείς παραγωγικές, κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της χώρας.

2.
 Αρση σε ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο όλων των αντικινήτρων για την επιχειρηματικότητα και το ιδιωτικό επιχειρείν.

3. 
Ανασυγκρότηση του χρηματοπιστωτικού τομέα και σοβαρή ενίσχυση της ρευστότητας της αγοράς. Η ανασυγκρότηση θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει την άμεση ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με διατήρηση του ιδιωτικού χαρακτήρα τους, με παράλληλη ενίσχυση της εποπτείας, διαφάνειας και λογοδοσίας, ώστε να ενισχυθεί η αξιοπιστία του, να θωρακιστεί από μελλοντικές αναταράξεις, να επιταχύνει το άνοιγμα των αγορών, να παγιώσει την εμπιστοσύνη των καταθετών και να αποκαταστήσει τη βασική λειτουργία της χρηματοδότησης της οικονομίας.
Παράλληλα, θα πρέπει να αναληφθούν αμέσως πρωτοβουλίες για τη σημαντική μείωση του κόστους των καταθέσεων και συνεπακόλουθα και του κόστους των χορηγήσεων, που αυξάνεται ανεξέλεγκτα, καταστρέφοντας καθημερινά επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Σε ομαλή εξέλιξη τους επόμενους μήνες η βελτίωση της ρευστότητας μπορεί να προσεγγίσει τα €50-60 δισ., στο ευνοϊκό σενάριο που θα διευκολύνει την επαναχρηματοδότηση της οικονομίας.

4.
 Ενα «μίνι Σχέδιο Μάρσαλ» για την Ελλάδα ύψους €20 δισ., επιπροσθέτως του ΕΣΠΑ, για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, μεγάλων έργων και των ΣΔΙΤ. Για να αποφευχθεί η γραφειοκρατία και να επιταχυνθούν οι εκταμιεύσεις το σχέδιο θα ήταν σκόπιμο να υλοποιηθεί μέσω των προγραμμάτων Global Loans της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

5.
 Υλοποίηση μιας ριζοσπαστικής φορολογικής μεταρρύθμισης, με στόχο τη διαμόρφωση ενός εθνικού φορολογικού σχεδίου, αναπτυξιακού, δίκαιου, σταθερού, αποδοτικού και διεθνώς ανταγωνιστικού. Χρειαζόμαστε για να τονώσουμε την αναπτυξιακή διάσταση επειγόντως χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές, που θα αυξήσουν και δεν θα μειώσουν τα έσοδα, διότι ενθαρρύνουν και παρακινούν τα άτομα και τις επιχειρήσεις να είναι παραγωγικοί, να δημιουργούν πλούτο και να είναι ειλικρινείς, ενώ παράλληλα να υλοποιήσουμε επιτέλους σύγχρονες και αποτελεσματικές πολιτικές διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, περιστολή της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής και εκλογίκευση του φορολογικού συστήματος.

6.
 Υπέρβαση της αφόρητης γραφειοκρατίας για την ταχύτατη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, εκταμίευση των υφιστάμενων πόρων από το ΕΣΠΑ, απελευθέρωση των αγορών στον ανταγωνισμό και εκτέλεση των έργων υποδομών που καρκινοβατούν.

Είναι αδιανόητο για μια σοβαρή χώρα, με τη δική μας ιστορία, τους δημοκρατικούς αγώνες και τις διεθνείς παραδόσεις, να διακινδυνεύει χωρίς σχέδιο μια στρατηγική σύγκρουση με όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, να συμπεριφέρεται σαν τον ριψοκίνδυνο γωνιακό «ποκαδόρο» της ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι οι εταίροι που επιλέξαμε, 15 ή 26 χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου, οι εμπορικοί και πολιτικοί μας σύμμαχοι, μπλοφάρουν συλλογικά. Να είμαστε έτοιμοι να παίξουμε χωρίς ισχυρά χαρτιά σε μια παρτίδα το μέλλον της χώρας μας, ώστε να αναδείξουμε και να ξεγυμνώσουμε τη δήθεν μπλόφα τους. Αντί διαλόγου, απειλές να τους μεταδώσουμε την ασθένειά μας. Να μην έχουμε καμία αμφιβολία ή αυταπάτη ότι η απάντηση των λαών της Ευρώπης σε αυτό που θα εκλάβουν ως ωμό εκβιασμό θα είναι εξίσου περήφανη. Η τιμωρία των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων για τα πεπραγμένα τους θα ήταν εγκληματικό να καταλήξει σε σκληρή τιμωρία της χώρας και του λαού της για δεκαετίες.

 *Ο κ. Νικόλαος Β. Καραμούζης είναι Αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Eurobank EFG και καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς



Διαβάστε περισσότερα ... »

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΑΣ .ΤΙ ΘΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΤΙ ΘΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ  ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ



                                                                                     Χρήστος Κατσούρας
                                                                                       Ιατρός Καρδιολόγος
                                                            Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
                                                                               Πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ

Η προεκλογική περίοδος των πρόσφατων εκλογών είχε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Το δάκτυλο των περισσότερων πολιτών έδειχνε προς το ΠΑΣΟΚ ως απάντηση σε κάθε επώδυνη ερώτηση και σε κάθε αναζήτηση υπαιτίου.
Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι χρειάστηκε πλημμελής διακυβέρνηση πολλών ετών για να σωρευτούν προβλήματα αυτού του μεγέθους στην χώρα. Βοήθησε τα μέγιστα η στρεβλή λειτουργία του ιδιωτικού τομέα που στην χώρα μας έφτασε να είναι στο μεγαλύτερο τμήμα του κρατικοδίαιτος. Ενισχύθηκε πολύ από την παγιωμένη άποψη μεταξύ των περισσοτέρων ότι το δημόσιο είναι ο τομέας που απορροφά κάθε πτυχιούχο ή μη, και δυνητικά τον μετατρέπει σε υποαπασχολούμενο με σίγουρο μισθό και ελάχιστη συνεισφορά στην λειτουργία του. Γιγαντώθηκε σιγά - σιγά αλλά σταθερά από την γραφειοκρατική δομή που άρχισε να αναπτύσσεται, με προφανείς ιδιοτελείς στόχους, οδηγώντας σε υπηρεσίες χωρίς ποιότητα, χωρίς ευθύνη, αλλά με αμέτρητους μικρούς δικτατορίσκους που εκμεταλλεύονταν την «εξουσία» τους, πνίγοντας τις φιλότιμες προσπάθειες των ευσυνείδητων λειτουργών. Και τελικά έφτασε στην πλήρη του ανάπτυξη από την μετριότητα στην καλύτερη περίπτωση πολλών διοικούντων που είχαν δεθεί σφιχτά στα γρανάζια των κάθε λογής συμφερόντων και αλληλοπροωθούνταν στους κυβερνητικούς θώκους.
Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα δεν δημιουργήθηκε τα τελευταία δύο χρόνια όπως είναι προφανές για κάθε νοήμονα πολίτη. Δεν είναι προφανές βέβαια αλλά θεωρήθηκε ένα πολιτικό κόμμα ως η μόνη γενεσιουργός αιτία όλων των λαθών και των λάθος επιλογών αντιμετώπισής τους. Η άποψη αυτή οδήγησε στην καθολική άρνηση σε οτιδήποτε έκαναν οι κυβερνήσεις των δύο τελευταίων ετών. Ακολούθησε η άρνηση σε οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγών που επιβάλλονταν κύρια από τον ευρωπαϊκό και διεθνή παράγοντα.
Τον παράγοντα που μέχρι εκείνη την ώρα είχαμε υποτιμήσει για κάποιους ή υπερεκμεταλευτεί κατά άλλους (και στις δύο περιπτώσεις ίσως λόγω ενός ιδιότυπου περιφερειακού εθνικισμού που ενδημεί στη Χώρα μας), που με την βοήθεια των δυσμενών παγκόσμιων οικονομικών εξελίξεων «αυτοορίσθηκε» ως ο μόνος πάροχος βοήθειας, δανειστής με απαιτήσεις. Και τότε μπήκε στο στόχαστρο. Όχι όταν αποφασίστηκε η βοήθεια που ήταν ευπρόσδεκτη, αλλά όταν άρχισε να παίρνει την μορφή του γνωστού ενιαίου πακέτου «δάνεια με σκληρά μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής και λιτότητας» όπως το έβλεπε η Ευρώπη αλλά όχι εμείς για προφανείς και όχι αναίτιους όπως αποδείχθηκε από πολλούς χειρισμούς, λόγους. Δεν θα υπερασπιστώ ούτε την μία άποψη του «πατριώτη - τζαμπαζή» που οι άλλοι έχουν μόνον υποχρεώσεις απέναντί του ούτε την άλλη βέβαια του «συστήματος - μεγαλοτραπεζίτη» που αγνοεί τις κοινωνικές συνέπειες σκληρών προγραμμάτων λιτότητας.

Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορεί κανείς να σου ορίζει τα του οίκου σου με την έπαρση του γνωρίζοντος τα πάντα. Από την άλλη εμείς οι ίδιοι το επιτρέψαμε. Ήταν θέμα χρόνου να καταρρεύσει το οικοδόμημα που εμείς είχαμε φτιάξει σταδιακά. Εύκολα ξεγυμνώθηκε το κτίσμα και φάνηκαν τα σαθρά του θεμέλια. Και βέβαια «στο σάπιο έδαφος καλό δεν φυτρώνει». Ακόμα και σήμερα που η χώρα ασφυκτιά από τις επιπτώσεις των μέτρων, αυτές οι ίδιες οι δομές που προκάλεσαν την δημοσιονομική παρέκκλιση είναι που αντιστέκονται. Οι δομές των δικτυωμένων που αυτοεξαιρούνται σε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού του κράτους και θεσμικών αλλαγών.
Όχι, δεν φταίει μόνον ένα κόμμα. Φταίει η δομή του πολιτικού συστήματος με τις πελατειακές αρχές που παλεύουν και επικρατούν ακόμη. Κυρίως βέβαια τα δύο κόμματα που μοιράστηκαν διαδοχικά την εξουσία για τέσσερις δεκαετίες. Αλλά και η αντιπολίτευση που δεν στάθηκε στο ύψος που της αναλογεί. Με μικρότερες βέβαια αλλά με υπαρκτές και σημαντικές τις δικές της ευθύνες. Αν το αρνείται, είναι γιατί έχει και αυτή σχεδόν σύσσωμη προσχωρήσει στην πολιτική αίρεση του κυβερνητισμού, σύμφωνα με την οποία μόνον με την κυβέρνηση μπορείς να κάνεις πολιτική και να επηρεάσεις την κοινωνία και τις εξελίξεις στη Χώρα και μόνον με την κυβέρνηση έχεις ευθύνη. Οι περισσότεροι βέβαια δεν ξέρουν αν θέλουν να συμμετέχουν σε κυβερνητικά σχήματα.
Έχουμε όμως μπροστά μας μια ακόμα εκλογική αναμέτρηση. Το αποτέλεσμα όπως λένε οι δημοσκοπήσεις θα απαιτεί και πάλι συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων. Αν το δεχθούμε, και αν δεχθούμε ότι τα επιτελεία των κομμάτων των μεγάλων ή πρώην μεγάλων, αλλά και των μικρών ή πρώην μικρών, το ξέρουν, δεν είναι εγκληματικά αδιάφορη προς τον πολίτη η πρόσφατη συμπεριφορά της απαξίωσης κάθε προσπάθειας εξεύρεσης λύσης διακυβέρνησης της χώρας;
Αν οι κάθε είδους δυσκολίες, διεθνείς και εγχώριες, επιτρέψουν να φτάσουμε ομαλά στις εκλογές του Ιουνίου, τότε η όποια κυβέρνηση προκύψει θα έρθει αντιμέτωπη όχι μόνον με «βολικούς εχθρούς», όχι μόνον με τις συντηρητικές ευρωπαϊκές δυνάμεις και την πολιτική τους, αλλά και με τα δικά μας σοβαρά και υπαρκτά προβλήματα που συνηθίσαμε να τα βάζουμε κάτω από το τραπέζι του διαλόγου. Και τότε, εκπαιδευμένοι όλοι μας για χρόνια διαφορετικά, θα δείχνουμε με το δάκτυλο προς πολλές κατευθύνσεις.
Χρήστος Κατσούρας
Ιατρός Καρδιολόγος
Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ
Διαβάστε περισσότερα ... »

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΡΝΑΔΑΚΗΣ . ΘΥΣΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ

ΘΥΣΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ
 
 
Από τον Γιώργο Βερναδάκη.
Τ. Πρόεδρο ΟΑΕΔ
Αν. Τομεάρχη Εργασίας.
Πολιτευτή Β' Αθηνών με την Ν.Δ.


Η ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος, σε συνδυασμό με τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων απεικονίζει, μια καταρχήν, αντίφαση στην βούληση του εκλογικού σώματος.
Οι πολίτες επιθυμούν, σε συντριπτικό ποσοστό, την παραμονή στην ευρωζώνη και το ευρώ και παράλληλα με το ίδιο περίπου ποσοστό δεν επιθυμούν την συνέχιση της πολιτικής του μνημονίου.
Εύκολες απαντήσεις για την συμπεριφορά του εκλογικού σώματος έχουμε ακούσει πολλές.
Τα ΜΜΕ και πολλοί δημοσιογράφοι που έχουν ταχθεί στην υπηρέτηση των συμφερόντων των αφεντικών τους, επισημαίνουν την δήθεν αντίφαση και ζητούν από τους πολίτες να ανανήψουν και να ακολουθήσουν την ορθή γραμμή πορείας, όπως την καθορίζουν οι ίδιοι και τα συμφέροντα τους.
Θυσίες χωρίς τέλος, εξαθλίωση και σκυμμένο κεφάλι για τον λαό, διατήρηση και αύξηση των εισοδημάτων για τους φοροφυγάδες και ημέτερους.
Το μήνυμα των εκλογών είναι κρυστάλλινα καθαρό, οι πολίτες δεν αντέχουν άλλη λιτότητα χωρίς προοπτική ανάπτυξης και ευημερίας.
Ο Γερμανό-Γαλλικός άξονας Μέρκελ, Σαρκοζύ, απέτυχε να αντιληφθεί ότι τα συμφέροντα των αγορών δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα των λαών της Ευρώπης.
Επέβαλλαν μια απάνθρωπη λιτότητα, εξουθένωσαν τους πολίτες και κατέστρεψαν τον παραγωγικό ιστό της χώρας. Είναι γενικά αποδεκτό στην οικονομική θεωρία ότι περιοριστικά μέτρα των εισοδημάτων, δεν μπορούν να ισχύουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα και σίγουρα δεν μπορούν να ισχύουν χωρίς παράλληλα μέτρα ανάπτυξης και αναδιάρθρωσης των δομών του κράτους.
Η ΝΔ εγκαίρως επεσήμανε το αδιέξοδο στο οποίο οδηγείτο η χώρα με την υπογραφή του μνημονίου.
Πρότεινε μέτρα και λύσεις οι οποίες οδηγούσαν την χώρα σε έξοδο από το αδιέξοδο του μνημονίου και λοιδορήθηκε από τα μέσα της διαπλοκής και τους πολιτικούς αντιπάλους της.
Όταν η χώρα έφτασε ένα βήμα πριν την καταστροφή τότε και πάλι, με την υπευθυνότητα που πρέπει να έχει ένα κόμμα εξουσίας, έβαλε πλάτη και η χώρα πήρε μια ανάσα για να ανασυνταχθεί και να οργανώσει τα επόμενα βήματα της.
Θλίβομαι και εξοργίζομαι, που η Εθνική στάση της ΝΔ παραποιήθηκε, δεν υποστηρίχτηκε επαρκώς και στην πεποίθηση του λαού εδραιώθηκε η εντύπωση, ότι η ΝΔ είναι μνημονικό κόμμα.
Το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαΐου και η δεινή ήττα που υπέστη, επιβεβαίωσαν την εμφανή αδυναμία του επικοινωνιακού επιτελείου, να πείσει τους πολίτες για τις θέσεις της παράταξης.
Τώρα βρισκόμαστε σε μια νέα εκλογική αναμέτρηση, η ταύτιση της ΝΔ με τις καταστροφικές πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και η μονόπλευρη στοχοποίηση της ανεύθυνης και επικίνδυνης πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ εγκυμονεί και πάλι τον κίνδυνο η ΝΔ να θεωρηθεί συνοδοιπόρος του ΠΑΣΟΚ.
Όμως το χειρότερο είναι να θεωρηθεί και συνοδοιπόρος της καγκελαρίου Μέρκελ, της οποίας ουσιαστικά η πρόταση για δημοψήφισμα παραμονής στο Ευρώ, ταυτίζεται με το προεκλογικό σύνθημα – δίλημμα «Ευρώ ή δραχμή», καθώς και τα δυο κατατείνουν στην αποδοχή λιτότητας άνευ όρων.
Το ξεκάθαρο μήνυμα του λαού προς την πολιτική και τους πολιτικούς είναι, όχι στο μνημόνιο και τις καταστροφικές πολιτικές του, αναδιαπραγμάτευση και ελπίδα για το αύριο.
Η φιλελεύθερη παράταξη έχει καθήκον να πείσει ότι, έχει τις πολιτικές τα άτομα και το σχέδιο να βγάλει την χώρα από τα αδιέξοδα.
Διαβάστε περισσότερα ... »

ΠΟΛΩΣΗ , ΕΥΡΩ KAI ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ,ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΝΕΩΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΩΝ.

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΝΕΕΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ .

ΠΟΛΩΣΗ , ΕΥΡΩ KAI  ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ  ,ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.

dimoskopisi-kathimerini



Οι εκλογές της 6ης Μαΐου δεν έδωσαν λύση στο πρόβλημα της διακυβέρνησης. Αντίθετως,οδήγησαν σε ένα κομματικό τοπίο πλήρως κατακερματισμένο.

Οι πρώτες μετεκλογικές έρευνες δείχνουν ότι η ρευστοποίηση των συσχετισμών του μεταπολιτευτικού συστήματος θα συνεχιστεί και η επερχόμενη κάλπη θα αναδείξει νέους συσχετισμούς.

Τα στοιχεία της πόλωσης θα ενισχυθούν. Ο Σύριζα αναδεικνύεται ως βασικός πόλος αναφοράς των αντιμνημονιακών δυνάμεων και αυξάνει μετεκλογικά σημαντικά τις δυνάμεις του, ενώ σε απόσταση αναπνοής και με δυναμική περαιτέρω ανόδου βρίσκεται η ΝΔ, η οποία φαίνεται να συσπειρώνει ευρύτερες δυνάμεις του χώρου της, επιδιώκοντας να εμφανιστεί στην επερχόμενη αναμέτρηση, ως ο «θεματοφύλακας» της θέσης της χώρας στη ζώνη του Ευρώ.

Όμως  περιορισμένη ,άνοδο σημειώνει και το ΠΑΣΟΚ εμφανιζόμενο ως τρίτος «πόλος» στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς και του κέντρου όσων δυνάμεων θέτουν μια σαφή φιλοευρωπαϊκή πορεία και προγραμματική τοποθέτηση για το μέλλον.
Όλοι οι άλλοι χώροι, πλην της ΔΗΜΑΡ η οποία διατηρεί τις δυνάμεις της, συμπιέζονται.


Μια άλλη κρίσιμη παράμετρος που θα καθορίσει το εκλογικό αποτέλεσμα είναι η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης. Με τους σημερινούς συσχετισμούς παραμένει ζητούμενο η αυτοδυναμία και καμιά εγγύηση δεν υπάρχει ότι οι δυνάμεις που δεν μπόρεσαν να βρουν πεδίο συνεργασίας τώρα, θα μπορούν να το κάνουν μετά.

Και η απειλή μιας τρίτης κατά σειρά εκλογικής αναμέτρησης, θα βαρύνει πολύ στην τελική επιλογή των ψηφοφόρων.


Αναλυτικότερα :

dimoskopisi-kathimerini


Δημοσκόπηση της Public Issue για την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


ΣΥΡΙΖΑ 28%
Νέα Δημοκρατία 24%
ΠΑΣΟΚ 15%
Ανεξάρτητοι Έλληνες 8%
ΔΗΜΑΡ 7%
ΚΚΕ 5%
Χρυσή Αυγή 4,5
Δημιουργία Ξανά 3%
----------------------------------

dimoskopisi-realnews




Στην δημοσκόπηση για λογαριασμό της "Real News"

- ΝΔ 24,4%,
ΣΥΡΙΖΑ 23,8%,
ΠΑΣΟΚ 14,5% ,
Ανεξαρτητοι Έλληνες 8,5%,
ΚΚΕ 5,9%, η
Χρυσή Αυγή 5,8%
ΔΗΜΑΡ 6,9%. Οικολογοι -Πράσινοι 2,3%, ΛΑΟΣ 1,3%, ΔΗΣΥ 1,7%, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ 1,9%, ΔΡΑΣΗ, 0,8% , και το άλλο κόμμα 2,2%.


--------------------------------------------------------------------
dimoskopisi-protothema

Δημοσκόπηση για την εφημερίδα το "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ":

ΝΔ 23,1%,
ΣΥΡΙΖΑ 21,4%,
ΠΑΣΟΚ 13,5%,
οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 7,3%,
ΤΟ ΚΚΕ 5,2%,
η Χρυσή Αυγή 5,2% 
 ΔΗΜΑΡ 6%.
Αλλα κόμματα δηλώνει ότι θα ψηφίσει το 7,7% και οι αναποφασιστοι φθάνουν το 12%.
--------------------------------------------------------------



dimoskopisi-protagon.gr


METRON ANALYSIS για λογαριασμό του "PROTAGON.GR"

ΣΥΡΙΖΑ  20,8%,
ΝΔ 19,7%
ΠΑΣΟΚ 14,4%,
Ανεξάρτητοι Έλληνες 6,5%,
ΔΗΜΑΡ 5,2%,
ΚΚΕ 4,8%
Χρυσή Αυγή  4%.


ΠΗΓΕΣ
WWW.KATHIMERINI.GR
WWW.MAKELEIO.GR
WWW.PROTAGON.GR
WWW.FIMOTRO.BLOGSPOT.COM
WWW.REALNEWS.GR
Διαβάστε περισσότερα ... »

Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

salus populi suprema lex est», η σωτηρία του λαού υπέρτατος νόμος ας είναι. ΒΥΡΩΝ ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

salus populi suprema lex est», 
«η σωτηρία του λαού υπέρτατος νόμος ας είναι».
 
 ΒΥΡΩΝ ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ  ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ



          




Μεσα στο χάος και το σκοτάδι των τελευταιών ημερών , υπήρξε μια εξέλιξη , η οποία μας έκανε να αισιοδοξήσουμε και να αισθανθούμε ιδιαίτερα υπερήφανοι.
Η εκλογή του Βύρωνα Πολύδωρα στο ύπατο αξίωμα του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων.
Ο Βύρων ως Πρόεδρος της Βουλής , εκφώνησε ενώπιον του σώματος ενα λόγο , ο οποίος προκάλεσε πανελλήνια αίσθηση. Επακολούθησε ανυπόκριτος ενθουσιασμός και χειροκροτήματα από όρθιους τους Βουλευτές , επιβεβαιώνοντας και επιβραβέυοντας μια  πορεία αφοσιωμένη  στον κοινοβουλευτισμό, στην κοινοβουλευτική δημοκρατία που την υπηρέτησε και την υπηρετεί εύορκα , για 32 χρόνια, εκλεγόμενος συνεχώς με σταυρό στη Β΄ Αθηνών σε 12 εκλογές από τα έτη της νεότητός του.
Εμείς , οι φίλοι και θαυμαστές του , με συγκίνηση και υπερηφάνεια , τον συγχαίρουμε και του ευχόμαστε , σύντομα και "είς ανώτερα"...!

Γιάννης  Στάθης




Παραθέτουμε τον υπέροχο λόγο του προς το σώμα της Βουλής


«Κυρία και κύριοι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Βουλής, κύριε Πρωθυπουργέ και κύριοι Υπουργοί, σε σας δεν θα απευθυνθώ περισσότερο διότι και η παράδοση το θέλει κι έτσι ορίζει και η κοινοβουλευτική τάξη. Θα απευθυνθώ κυρίως προς τη Βουλή και τους συναδέλφους μου Βουλευτές.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ευχαριστώ από καρδιάς. Ευχαριστώ θερμά όλους σας και όσους με τίμησαν με τη θετική ψήφο τους και όσους έριξαν «λευκό». Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλω να εκφράσω προς το κόμμα μου, τη Νέα Δημοκρατία και τον Πρόεδρό μας, κ. Αντώνη Σαμαρά, γιατί με πρότειναν. Εννοείται ότι η ευγένεια και η ηθική τάξη μού υπαγορεύουν αυτή, την τελευταία στην προσφώνηση προς όλους, ευχαριστία για το κόμμα μου και τον κ. Σαμαρά. Γιατί θα αμβλυνθεί –και αμβλύνεται από τώρα– αυτή η κομματική μου ιδιότητα. Γιατί έχω υποχρέωση να υπαγάγω εαυτόν στην κοινοβουλευτική ιδιότητα και κατ’ επέκταση στην εθνική ιδιότητα και στη θεσμική ιδιότητα.

Είναι μεγάλη η τιμή. Στην πορεία μου έχω, με τη βοήθεια του Θεού πάντα, καταγάγει κάποια πολλά αξιώματα. Αυτό είναι το υψηλότερο.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νιώθω το τεράστιο ηθικό και θεσμικό βάρος. Προσεύχομαι να το αντέξω.

Σας συγχαίρω όλους σας για την εκλογή σας. Είμαστε νέα Βουλή. Για την επανεκλογή των παλαιοτέρων και για την πρώτη εκλογή των νέων, των νεοείσακτων, σας παρακαλώ πολύ σκεφθείτε, αναλογιστείτε την αξία της πράξεως της εκλογής σας. Η καλή δημοκρατική σας μοίρα το θέλησε. Είστε οι αρεστοί και οι άριστοι της κοινωνίας. Είστε οι εκλεκτοί και οι εκλεγέντες. Είστε οι εκπρόσωποι του λαού, μα πάνω απ’ όλα είστε οι αντιπρόσωποι του έθνους κατά τον ορισμό του Συντάγματος, άρθρο 51 παράγραφος 2.

Παρακαλώ και για τις ημέρες που περνούμε, σκεφθείτε τα αυτά, εννοείστε τα βαθιά, τιμήστε τα συνειδητά, προασπιστείτε τα.

Αυτή την ώρα επιθυμώ να δηλώσω το σεβασμό μου προς όλους τους προκατόχους μου Προέδρους και φυσικά προς τη μνήμη των ενδημησάντων. Ιδιαίτερη αναφορά κάνω –και να μου το συγχωρήσετε, εννοείται γιατί κάνω αυτή την ιδιαίτερη αναφορά– στο πρόσωπο του Προέδρου Απόστολου Κακλαμάνη που μάχεται από αυτήν εδώ την προεδρική έδρα και από τα έδρανα αυτής της Βουλής για σχεδόν σαράντα χρόνια προασπίζοντας τις αρχές και τις ακατάλυτες αξίες του Κοινοβουλευτισμού.

Δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην παρουσία, επάνοδο του συμβόλου της δημοκρατίας Μανώλη Γλέζου με την επανεκλογή του.

Η εκλογή με την οποία με τιμήσατε, δεν χάνει ούτε κατ’ ελάχιστον την αξία της λόγω του βραχέος βίου της θητείας μου που θα διαρκέσει κατά τον Κανονισμό όλο το κρίσιμο εκλογικό διάστημα μέχρι την έναρξη της επόμενης βουλευτικής περιόδου.

Λυπούμαι γιατί αυτή η στιγμή προσλαμβάνει μία μοναδική όσο και δυσάρεστη αρνητική ιστορικότητα. Ναι, δεν είναι ούτε αδιάφορο ούτε κατά μείζονα λόγο ευχάριστο το γεγονός να διαλύεται η νεοεκλεγείσα Βουλή γιατί δεν μπόρεσε να αναδείξει εμπιστοσύνη προς δυνητική κυβέρνηση. Είναι επικίνδυνη θεσμικά αυτή η ανικανότητα. Δεν πρέπει να επαναληφθεί ποτέ πια. Γι’ αυτό έξω από τη διάρθρωση του βουλητικού, των εθνικά υπευθύνων πολιτικών που πρέπει να λάβει η χώρα οπωσδήποτε τώρα και στο άμεσο μέλλον, πρέπει στην αναθεώρηση του Συντάγματος να υπάρξουν τέτοιες πρόνοιες ώστε η Βουλή να μη διαλύεται για κανένα λόγο. Να λύεται μόνο με τη λήξη της τετραετίας. Αυτές οι πρόνοιες δεν είναι πολυτελείς εγγυήσεις πολιτικής σταθερότητας. Είναι η ίδια η θεμελίωσή της. Η πολιτική σταθερότητα με τη σειρά της είναι όρος και πρόκριμα δημοκρατίας.

Δεν μπορώ σε αυτό το σημείο να μην αναφερθώ πάλι σε αδρές αναθεωρητικές του Συντάγματος απαιτήσεις και συγκεκριμένα στην πολιτική, ηθική και δικαιική ανάγκη να καταργηθεί ολοσχερώς το άρθρο 86 του Συντάγματος περί ευθύνης Υπουργών, παντελώς, καθώς επίσης και οι διατάξεις περί της δήθεν βουλευτικής ασυλίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι στις προθέσεις μου να διακηρύξω νουθεσίες προς εσάς, έστω και αν έχω νομιμοποίηση από το θεσμικό μου ρόλο. Σκεφθείτε τις προηγούμενες παραγράφους που σας διετύπωσα και αναλογιστείτε ότι είμαστε υπεύθυνοι για την υπόσταση, την αξία και την καταξίωση αυτού του Σώματος, της Εθνικής Αντιπροσωπείας, ο καθένας να συμβάλλει προς την κατεύθυνση της εμπεδώσεως της δημοκρατίας και ο καθένας να συμβάλλει προς την κατεύθυνση της εξουδετερώσεως, όσο γίνεται πιο έγκαιρα, των κινδύνων που απειλούν τη δημοκρατία μας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τώρα που θα δρομείτε στις περιφέρειές σας για την ανανέωση της λαϊκής εντολής προς εσάς και εύχομαι να δράτε και να λειτουργείτε αυτή την εποχή στην προεκλογική σας δράση κατά τρόπο ευγενή και κόσμιο, επενδύοντας πάνω στη δύναμη του επιχειρήματος και όχι στο επιχείρημα της δυνάμεως και κατά μείζονα λόγο όχι στο επιχείρημα του παραλόγου ή της βίας, να ξέρετε και να έχετε τη βεβαιότητα ότι αφήνετε εδώ πίσω στο μέγα έμβλημα και στο ναό της δημοκρατίας έναν Πρόεδρο αγρυπνούντα και αγωνιώντα για τον πόνο και την τύχη του λαού μας, για τα όσα περνά αυτές τις κρίσιμες ώρες, έναν Πρόεδρο έχοντα βαθιά συνείδηση του παλιού και πάντα επίκαιρου αξιώματος που λέει «salus populi suprema lex est», δηλαδή «η σωτηρία του λαού υπέρτατος νόμος ας είναι». Να εργαστούμε, να συνεργαστούμε όλοι οδηγώντας το λαό μας στο ξέφωτο της δημιουργίας, της παραγωγής και της παραγωγικότητας, της ανάπτυξης και της ευημερίας. Έχετε έναν Πρόεδρο αφοσιωμένο στον κοινοβουλευτισμό, στην κοινοβουλευτική δημοκρατία που την υπηρέτησε και την υπηρετεί εύορκα –θέλω να πιστεύω– για 32 χρόνια, εκλεγόμενος συνεχώς με σταυρό στη Β΄ Αθηνών σε 12 εκλογές από τα έτη της νεότητός του, έναν Πρόεδρο πραγματιστή και έμπειρο όσο γίνεται που πιστεύει και εννοεί την ευρωπαϊκή θέση της χώρας και τη συμμαχική της αξιοπιστία ως όρους εθνικής επιβίωσης, έναν Πρόεδρο ασκημένο και τηρούντα με ευλάβεια το πνεύμα της ισοτιμίας.

Ας λεχθεί εν παρόδω ότι δημοκρατία είναι μία σύνθεση τεσσάρων «ισ», της ισηγορίας, της ισοτιμίας, της ισονομίας και της ισοπολιτείας. Αυτές οι αρχές, γεννημένες σ’ αυτόν τον τόπο, εδώ, στην Ελλάδα, θεοποιημένες εδώ και εξηγμένες στην οικουμένη ως παγκόσμιες, πανανθρώπινες οικουμενικές αξίες, ενοικούν αέναα εδώ, στη Βουλή των Ελλήνων. Εδώ πρέπει να τηρούνται και να ιερουργούνται, προπαντός η πρώτη, αυτή της ισηγορίας. Παραφράζοντας τον ποιητή, έχετε έναν Πρόεδρο δίκαιο και ίσο σε όλες του τις πράξεις.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέω αυτά τα αυτοπεριγραφικά όχι από αυταρέσκεια ούτε για να με γνωρίσετε, γιατί ασφαλώς και με γνωρίζετε, γι’ αυτό και με υπερψηφίσατε, αλλά τα λέω ως δήλωση δεσμεύσεως ότι αυτός είμαι και αυτά είμαι ορκισμένος να τηρώ. Μένω λοιπόν εδώ και φυλάττω σαν τις αρχαίες εστιάδες να μη σβηστεί το φως της δημοκρατίας, όπως ακριβώς υπαγορεύει και προβλέπει το Σύνταγμα, το φως της δημοκρατίας να είναι και να μένει λαμπερό και να φωτίζει για τη θεσμική και λειτουργική συνέχεια και συνέπεια της Βουλής ως συναίρεση της βούλησης του ιερού συλλογικού υποκειμένου που λέγεται λαός, έργο όχι μέγα αλλά όχι ευκαταφρόνητο.

Εσείς δρομείτε καλώς για τη δημοκρατία και την πατρίδα με οδηγό την αλήθεια.

Σας ευχαριστώ».
 

ΒΥΡΩΝ ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ



         Ο  Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων,Βύρων Πολύδωρας με τον Γιάννη Στάθη
                          και τον συνεργάτη του, Ποβλιώτη ,Παναγιώτη Ανυφαντή.
Διαβάστε περισσότερα ... »